همانا خداوند مولاى من است و من ولىِّ همهء مؤمنان هستم . سپس دست على عليه السلام را گرفت و فرمود : هر كس كه من ولىّ او هستم پس اين [ على عليه السلام ] ولىّ اوست . خداوندا ! سرپرستى امور كسى را كه او را سرپرست خود قرار داده بر عهده گير و هر كه را با او دشمنى كند دشمن دار . حاكم نيشابورى پس از ذكر اين روايت ، دربارهء سند آن مىنويسد : هذا حديث صحيح على شرط الشيخين و لم يخرجاه بطوله ؛ « 1 » اين حديث بر مبناى شيخين ( بخارى و مسلم ) صحيح است و آن دو ، روايت را به صورت كامل نقل نكرده‌اند . در تفسير غرائب القرآن ، ذيل آيهء شريفه « اللَّه ولىّ الذين آمنوا » دربارهء ولايت خداوند آمده است : « اللَّه وَلِيُّ الَّذينَ آمَنُوا » ، أي متولي أمورهم وكافل مصالحهم ؛ « 2 » « خداوند ولىّ مؤمنان است » ، يعنى متولى و سرپرست امورشان و كفيل مصالحشان است . پس ولايت خداوند به معناى سرپرستى و زمامدارى امور بندگان است و بر اساس حديث فوق ، اختيار و زمام امور پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله به دست خداوند است . همين طور رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله خود را صاحب اختيار و زمامدار امور همهء مؤمنان معرفى كرده است .

--> ( 1 ) . المستدرك على الصحيحين : 3 / 109 . ( 2 ) . تفسير النيسابوري : 2 / 17 .